Zamiokulkas – jak rozmnażać, przesadzać i zwalczać choroby?

5,0 (1 opinia)
bardzo dobra!
dobra
średnia
nic specjalnego
słaba

Pochodzący z tropików zamiokulkas stał się ulubioną rośliną pokojową, dzięki swemu eleganckiemu wyglądowi i małym wymaganiom co do pielęgnacji. Mocna, zielona roślina tworzy w pomieszczeniu tropikalny nastrój. Chociaż kwitnie raczej rzadko, to całoroczną ozdobę stanowią ciemnozielone, połyskujące liście.

Trudno uwierzyć, że zamiokulkas zyskał popularność całkiem niedawno, bo zaledwie w ostatnich dwudziestu latach. Poza atrakcyjnym wyglądem posiada też cenne właściwości wytwarzania tlenu z dwutlenku węgla oraz filtrowania powietrza ze szkodliwych substancji. Jest więc idealnym kwiatem doniczkowym do sypialni oraz biura.

Zamiokulkas – rozmnażanie

Do rozmnażania można wykorzystać tylko całkiem zdrowe rośliny. Sadzonki wzięte z chorych i słabych egzemplarzy również nie będą zdrowe. W końcu rozmnażanie wegetatywne polega na tworzeniu pewnego rodzaju klonów. Młode rośliny będą miały dokładnie te same właściwości, co roślina macierzysta.

1. Rozmnażanie zamiokulkasa z sadzonek liściowych

Zamiokulkas rozmnażany jest najczęściej przez sadzonki liściowe. Zabieg wykonuje się w następujący sposób:

  • Należy uszczknąć jeden albo więcej listków.
  • Możne je także odciąć, ale wtedy gorzej się ukorzeniają.
  • Oderwaną krawędzią należy zanurzyć liść w ukorzeniaczu.
  • Listek wetknąć na ok. dwa centymetry w ziemię w doniczce.
  • Substrat powinien być stale wilgotny.
  • Sadzonkę można przykryć odciętą butelką plastikową albo podobną osłoną.
  • Doniczkę należy postawić w jasnym miejscu, ale nie bezpośrednio w słońcu.
  • Na zakończenie należy uzbroić się w cierpliwość, ponieważ zanim młode rośliny wytworzą korzenie może upłynąć do 12 miesięcy.

2. Rozmnażanie zamiokulkasa z sadzonek wierzchołkowych

Zamiast pojedynczych listków można w charakterze sadzonek użyć całych łodyg liściowych z kilkoma listkami. Te jednak, w przeciwieństwie do poprzednich sadzonek, ukorzenia się w wodzie.

  • Odcina się łodygę z czterema albo pięcioma liśćmi.
  • Wstawia się ją do ciemnego naczynia ze świeżą i ciepłą wodą.
  • Naczynie ustawia się w jasnym miejscu, ale nie w słońcu.
  • Idealne jest okno wychodzące na wschód albo na zachód.
  • Poza tym powinno tam być równomiernie ciepło.
  • Wodę należy wymieniać codzienne, aby nie zaczęły się rozwijać grzyby.
  • Po kilku miesiącach, kiedy rozwiną się korzenie, można młode zamiokulkasy przesadzić do normalnej doniczki z ziemią. Na pierwszy pęd trzeba będzie jednak poczekać dłuższą chwilę.

3. Rozmnażanie zamiokulkasa przez podział rośliny

Dużą roślinę można rozmnożyć, dzieląc ją na części. Najlepiej przeprowadzić ten zabieg w trakcie przesadzania zamiokulkasa.

Zamiokulkas i bluszcz doniczkowy oczyszczają powietrze ze szkodliwych subsatncji
Zamiokulkas i bluszcz doniczkowy oczyszczają powietrze ze szkodliwych substancji

Jak przesadzać zamiokulkasy?

Przede wszystkim trzeba mieć na uwadze fakt, że zamiokulkas musi być przesadzany tylko bardzo rzadko. Roślina preferuje po prostu raczej ciasne warunki w doniczce. Z tego powodu pora na przeprowadzkę nadchodzi dopiero wtedy, gdy korzenie zaczynają wyrastać nad krawędź doniczki. Także kiedy pędy nie mają już miejsca do wzrostu i wychodzą za krawędź doniczki, powinno się zamiokulkasowi zafundować nowe naczynie. Przesadzać najlepiej jest na początku okresu wegetacyjnego w marcu albo kwietniu, ale i latem można ten zabieg bez problemu wykonać.

  • Należy przygotować nową doniczkę. Powinno się wybrać model raczej nieco szerszy niż głębszy od starej, ponieważ korzenie rozrastają się w szerz.
  • Szczególną uwagę zwrócić na warstwę drenażową. Zamiokulkas jako sukulent nie znosi zastoju wody. W dnie doniczki musi być otwór odpływowy.
  • Po wyjęciu rośliny ze starej doniczki trzeba ostrożnie usunąć starą ziemię.
  • Dokładnie sprawdzić korzenie; uszkodzone albo nadgniłe należy usunąć.
  • Jeśli roślina jest zbyt duża, można ją teraz podzielić.
  • Poszczególne części sadzi się do oddzielnych doniczek.
  • Po przesadzeniu należy dobrze podlać roślinę.

Choroby i szkodniki zamiokulkasa

Przy odpowiedniej uprawie i stanowisku zamiokulkas posiada wystarczająco siły, aby uprzykrzyć życie grzybom, mszycy i innym amatorom roślin. Choroby wywoływane przez grzyby, bakterie i wirusy również bardzo rzadko atakują tę roślinę.

Przyczyna choroby zamiokulkasa tkwi najczęściej w błędach pielęgnacji. Złe podlewanie, za dużo albo za mało nawozu, zbyt wysoka temperatura, niewłaściwe stanowisko – prowadzą do takich reakcji, jak plamistość liści, więdnięcie albo zahamowanie wzrostu rośliny. Nadmiar wody, najczęstszy problem tej rośliny, powoduje brązowienie liści i usychanie pędów – i to mimo mokrego podłoża. Tego rodzaju problemy można zwykle rozwiązać zmieniając miejsce pobytu rośliny i poprawiając pielęgnację.

Jeśli na liściach pojawią się wysysające sok owady, jak mszyca albo przędziorki, nie należy od razu chwytać za broń chemiczną. Przeciwko szkodnikom i chorobom warto najpierw zastosować środki naturalne.

 

5,0 (1 opinia)
bardzo dobra!
dobra
średnia
nic specjalnego
słaba