Porady

Wiewiórka w ogrodzie – szkodnik czy pożyteczny gość?

5,0 (3 opinie)
bardzo dobra!
dobra
średnia
nic specjalnego
słaba

Wyjątkowa rozpoznawalność wiewiórki wynika z czterech powodów: po pierwsze, ponieważ często jest spotykana, po drugie, bo jest niezwykle zabawna, po trzecie, ponieważ podobnie jak jaskółka, wróbel, kos albo szczur nie bardzo się boi człowieka, i po czwarte wreszcie, bo jej dzienny tryb życia podobny jest do naszego.

Czy wiewiórka jest szkodnikiem w ogrodzie?

Opinie na temat wiewiórki bywają podzielone. Wielu właścicieli ogrodów cieszy się z wizyty pociesznego gryzonia na swoim terenie, inni zaś skłoni są gościa przegonić. Niechętna wiewiórkom mniejszość jest przekonana i rozpowszechnia swoje poglądy, że „wiewiórki są szkodnikami, ponieważ zjadają małe ptaki”. Wprawdzie wiewiórki nie żywią się wyłącznie orzechami z drzew i nasionami z szyszek, i może się zdarzyć, że jakieś gniazdo po drodze splądrują, ale taka jest właśnie natura. Na tej zasadzie należałoby uznać za szkodniki wszystkie zwierzęta mięsożerne. Mało tego, przeciwnicy puszystych gryzoni idą dalej: „wiewiórki ogryzają korę z drzew i pączki młodych roślin, przez co drzewa i inne rośliny mogą uschnąć”. W pojedynczych, mocno odosobnionych przypadkach może się tak zdarzyć, ale czy ktoś słyszał o drzewostanach albo sadach zniszczonych przez wiewiórki? Na pytanie, czy to zwierzątko jest w ogrodzie szkodnikiem, czy miłym gościem, każdy może sobie sam znaleźć odpowiedź.

Zapasy na zimę wiewiórek – zaplanowany przypadek

W lesie w zasadzie mało jest rzeczy, które wiewiórkom by nie smakowały. Głównie lubują się jednak w nasionach, owocach i pączkach różnych drzew. Badania wykazały, że na pierwszym miejscu przez cały rok w menu wiewiórek znajdują się nasiona sosny i świerka. Pod koniec lata dietę uzupełniają orzeszki bukowe, a zimą i wiosną pąki drzew iglastych. Na liście dań wiewiórki można znaleźć oczywiście również jagody, orzechy laskowe, liście, grzyby i korzenie, a także pokarm zwierzęcy, jak poczwarki mrówek, chrząszcze, inne owady różnych rodzajów, a od czasu do czasu nawet jaja i pisklęta ptaków.

Jesienią, kiedy istnieje obfitość pożywienia, wiewiórki pracowicie przygotowują zapasy na zimę. Zagrzebują je w pobliżu korzeni drzew, albo magazynują w dziuplach. Ponieważ bez szczegółowych notatek i szkiców nie da się tych wszystkich kryjówek zapamiętać, wiewiórki szukają w zimie w takich typowych miejscach, w zasadzie losowo. Raz natrafią na zapasy, raz nie – przez co przyczyniają się niechcący do bardzo pożytecznego rozsiewania nasion.

Jako pokarm dla wiewiórek odpowiednie będą pestki słonecznika, różne orzechy, żołędzie, suszone banany i inne owoce

Wiewiórki. Letni wypoczynek – tak, sen zimowy – nie

Wiewiórki są zwierzętami zdecydowanie dziennymi z dwiema fazami aktywności. O świcie stają się ożywione, w południe robią sobie sjestę, po południu są znowu aktywne, a przed zachodem słońca idą spać. Jesienią południowy wypoczynek wyraźnie się skraca i w końcu jest całkiem wyeliminowany, a dwie fazy aktywności zlewają się w jedną. Dzień staje się wreszcie tak krótki, że wiewiórki pracują już właściwie tylko z rana.

Wbrew istniejącym opiniom wiewiórka, w przeciwieństwie do swojego krewnego świstaka, nie zapada w sen zimowy. Jednak w okresie zimowym mocno ogranicza swoją aktywność i opuszcza gniazdo jedynie późnym rankiem i na krótko. Zajmuje się wtedy wyłącznie rzeczami niezbędnymi: przede wszystkim odszukiwaniem jedzenia. Śnieg i niskie temperatury nie powstrzymują wiewiórki, ale zawieje i opady śniegu stara się przeczekać.

Czy należy dokarmiać wiewiórki?

Pytanie, czy w ogóle powinno się karmić dzikie zwierzęta, nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Na pewno wiewiórki stają zimą przed poważnym problemem odszukania ukrytych pod warstwą śniegu zapasów. Na dodatek podczas jesiennego sprzątania i innych prac w parkach i ogrodach, punkty orientacyjne czytelne dla wiewiórek poszukujących schowanego jesienią pożywienia, zostały zniszczone albo usunięte.

Eksperci zalecają, aby nie karmić zwierząt przez cały rok, ale ograniczyć się jedynie do doraźnej pomocy w najtrudniejszym okresie zimowym. Często można zaobserwować, jak dzikie wiewiórki stają się z czasem coraz bardziej ufne i jedzą ludziom z ręki. To wygląda uroczo, ale generalnie jest dla zwierząt szkodliwe, a nawet niebezpieczne. Zbyt bliska więź z człowiekiem przytępia ich naturalny instynkt ucieczki. Podchodzą więc często w pobliże domu, gdzie padają ofiarą kotów albo giną pod kołami samochodów.

Jeśli ktoś zdecyduje się na dokarmianie wiewiórek podczas ciężkiej zimy, powinien w tym celu urządzić specjalne stanowisko. Taki karmnik nie może znajdować się w pobliżu ludzi i kotów, ale musi być zamontowany wysoko na drzewie. Ważne jest też, aby wiewiórki znajdowały tam odpowiednie pożywienie. W sprzedaży dostępne są specjalne mieszanki, przeważnie nasion, małych orzechów i kukurydzy. Alternatywą jest sporządzenie wartościowej karmy dla wiewiórek we własnym zakresie: pestki słonecznika, różne orzechy, żołędzie, suszone banany i inne owoce.

5,0 (3 opinie)
bardzo dobra!
dobra
średnia
nic specjalnego
słaba