Krzewy zimozielone liściaste i iglaste – podstawowa wiedza i pielęgnacja

0,0 (0 opinii)
bardzo dobra!
dobra
średnia
nic specjalnego
słaba

Określenie „krzewy zimozielone” oznacza, że te gatunki roślin krzewiastych nie zrzucają swoich liści albo igieł przed nadejściem każdej zimy. To zjawisko zachodzi dopiero po kilku okresach wegetacyjnych, to znaczy, co najmniej po dwóch latach albo później.

Szczególny efekt „zimozieloności” powstaje z dwóch powodów: po pierwsze, nie wszystkie liście albo igły opadają z krzewów jednocześnie, a po drugie – przed opadnięciem nie zmieniają koloru. Wymiana części liści lub igieł krzewów zimozielonych nie rzuca się w oczy. Gatunki zielone tylko latem, poprzedzają na dodatek opad liści wspaniałą feerią barw.

Krzewy zimozielone, podobnie jak drzewa i byliny, stanowią ważny element urządzenia ogrodu. Swoją soczystą zielenią wzbogacają przestrzeń, nawet kiedy gdy inne rośliny dawno już przekwitły i zgubiły liście.

Szczególny efekt „zimozieloności” powstaje z dwóch powodów: po pierwsze, nie wszystkie liście albo igły opadają z krzewów jednocześnie, a po drugie – przed opadnięciem nie zmieniają koloru.

Rośliny zimozielone, a zwłaszcza krzewy, dają się dobrze komponować z innymi roślinami. Wnoszą do ogrodu egzotyczny nastrój, a na tle śniegu i lodu tworzą barwne akcenty. Jeśli ogród nie posiada jeszcze wyraźnej struktury, zimozielone krzewy mogą zdziałać cuda. Wiele gatunków krzewów nadaje się doskonale na gęste żywopłoty i może, poza pełnieniem funkcji zasłony, służyć jednocześnie jako rozgraniczenie określonych obszarów ogrodu. Szczególnie efektownie wyglądają w zimowym krajobrazie krzewy z czerwonymi jagodami.

Cyprysik zachodni należy do złotawych krzewów.
Cyprysik zachodni należy do złotawych krzewów.

Zimozielone iglaki

Różnorodne formy wzrostu krzewów iglastych dają wiele możliwości ich zastosowania.

  • Dla niewielkich przestrzeni ogrodowych idealne są krzewy o pokroju kolumnowym. Często w nazwie takiej odmiany występuje słowo ‘Fastigiata’. Na przykład cis pospolity 'Fastigiata' (Taxus baccata 'Fastigiata') to odmiana wolno rosnącego cisa, która w postaci wąskiej kolumny zmieści się w każdym ogrodzie.
  • Fascynujący sposób wzrostu posiada świerk pospolity ‘Inversa’ (Picea abies 'Inversa'), którego gałęzie zwisają nieregularnie. Wszystkie jego pędy kierują się ku dołowi. Aby podnieść roślinę na pewną wysokość, trzeba jedną z gałęzi podwiązać i skierować do góry.
  • Płożące i okrywowe odmiany oferują jałowce. Jałowiec rozesłany ‘Nana’ (Juniperus procumbens 'Nana') o pędach ścielących się po ziemi albo jałowiec płożący ‘Glauca’ (Juniperus horizontalis 'Glauca') gęsto pokrywający ziemię.
  • W kształcie kuli rośnie sosna kosodrzewina ‘Mops’ (Pinus mugo 'Mops'). Ma zwarty, kulisty pokrój. Rośnie bardzo powoli – metrową średnicę osiąga dopiero po kilkunastu latach.
  • Z kolei regularny stożek tworzy w naturalny sposób świerk biały ‘Conica’ (Picea glauca 'Conica'). Do wysokości jednego metra dorasta po około 10 latach.

Jałowiec rozesłany ‘Nana’
Jałowiec rozesłany ‘Nana’ pięknie płoży się na zewnątrz.

Kolory iglastych krzewów zimozielonych

Krzewy iglaste, poza ciekawym pokrojem, odznaczają się też bogactwem barw i odcieni: od zielonego po żółty i niebieski. Oto kilka przykładów:

  • Krzewy srebrzystoniebieskie – świerk kłujący (Picea pungens 'Glauca Prostrata'), świerk biały (Picea glauca 'Sander's Blue'), jodła górska (Abies lasiocarpa 'Compacta').
  • Krzewy z odcieniem fioletu – jałowiec płożący (Juniperus horizontalis ‘Blue Chip’), cyprysik żywotnikowaty (Chamaecyparis thyoides 'Rubicon'), tuja wrzosowata (Thuja occidentalis ‘Ericoides’).
  • Krzewy zielone – sosna kosodrzewina (Pinus mugo ‘Humpy’), choina kanadyjska (Tsuga canadensis ‘Jedeloh’), cis (Taxus baccata).
  • Krzewy złociste – żywotnik zachodni (Thuja occidentalis ‘Rheingold’), cyprysik zachodni (Chamaecyparis obtusa ‘Nana Aurea’), jodła kaukaska (Abies nordmanniana ‘Golden Spreader’).
  • Krzewy rudawe (zimą) – mikrobiota syberyjska (Microbiota decussata), jałowiec płożący (Juniperus horizontalis ‘Limeglow’).

Mikrobiota syberyjska
Mikrobiota syberyjska należy do krzewów rudawych zimą.

Zimozielone krzewy liściaste

Zastosowanie krzewów, które zachowują swoje liście przez całą zimę, zależy w dużej mierze od wysokości ich wzrostu. Biorąc tę cechę pod uwagę można wyróżnić kilka grup krzewów:

Rośliny zimozielone, a zwłaszcza krzewy, dają się dobrze komponować z innymi roślinami. Wnoszą do ogrodu egzotyczny nastrój, a na tle śniegu i lodu tworzą barwne akcenty. Jeśli ogród nie posiada jeszcze wyraźnej struktury, zimozielone krzewy mogą zdziałać cuda.

Sadzenie krzewów zimozielonych

Idealną porą do sadzenia zimozielonych krzewów jest wiosna albo jesień. Obok właściwego terminu ważną rolę odgrywa również stanowisko i przygotowanie gleby. Dobre warunki do wzrostu będą miały sadzonki, jeśli przed posadzeniem grunt zostanie głęboko spulchniony (40-60 cm) i oczyszczony z kamieni i chwastów. Twarda, nieprzepuszczalna warstwa tuż pod korzeniami sprzyjałaby powstawaniu zastojów wody po ulewnym deszczu. Ważne jest, aby korzenie miały dostatecznie dużo miejsca do rozrastania się. Dlatego dołek w ziemi do sadzenia powinien być znacznie szerszy od bryły korzeniowej rośliny.

Idealną porą do sadzenia zimozielonych krzewów jest wiosna albo jesień. Obok właściwego terminu ważną rolę odgrywa również stanowisko i przygotowanie gleby. Dobre warunki do wzrostu będą miały sadzonki, jeśli przed posadzeniem grunt zostanie głęboko spulchniony (40-60 cm) i oczyszczony z kamieni i chwastów.

Aby krzewy w ogrodzie rzeczywiście stale promieniały zielenią, potrzebują do tego celu odpowiedniej ilości składników odżywczych. Można je dostarczyć podczas sadzenia przekopując glebę razem z kompostem. Przykrycie gleby wokół posadzonego krzewu warstwą ściółki z kory utrzyma dłużej wilgoć i ochroni przed wyrastaniem chwastów.

Sadzenie krzewów zimozielonych
Idealną porą do sadzenia zimozielonych krzewów jest wiosna albo jesień.

Pielęgnowanie krzewów zimozielonych iglastych i liściastych

Także rośliny krzewiaste, a zwłaszcza krzewy zimozielone kwitnące, wymagają odrobiny pielęgnacji i przede wszystkim podlewania, również w okresie zimowym. Najlepiej jest wykorzystać do tego celu dni odwilżowe. Kiedy krzew potrzebuje wody, jego liście tracą kolor, miejscami brunatnieją albo zaczynają się zwijać.

Podczas opadów śniegu należy w porę uwalniać gałęzie od białego ciężaru. Przynajmniej raz, wiosną albo jesienią, trzeba też usunąć z krzewów suche pędy.