Porady

Kanna w ogrodzie (paciorecznik). Najlepsze odmiany i uprawa

4,7 (3 opinie)
bardzo dobra!
dobra
średnia
nic specjalnego
słaba

Na pierwszy rzut oka roślina wygląda jak skrzyżowanie banana z mieczykiem albo orchideą. Liście ma mocne, duże, zaostrzone, dorastające do 80 cm długości i 30 cm szerokości. Kształt i barwa liści sprawiają, że paciorecznik jest bardzo atrakcyjny nawet bez kwiatów. Jednak kiedy zakwitnie, w pełni pokazuje swoją urodę i harmonię.

Paciorecznik (Canna L.) jest rodzajem botanicznym bylin, które za swoją ojczyznę uważają tropikalne obszary obu Ameryk. Do Europy został przywieziony około 1570 roku jako roślina ozdobna. Łacińska nazwa „canna” oznacza „rurę” albo „trzcinę” i odnosi się do wyprostowanej i pustej w środku łodygi.

Stara legenda głosi, że kwiaty kanny wyrosły w miejscu ogniska, w którym jeden z indiańskich wodzów spalił zwinięty w rurkę wampum (pasek z koralików służący do utrwalania ważnych traktatów) z układem pokojowym. W ten sposób wywołał krwawą wojnę, a jasnoczerwone kwiaty kanny wyglądały jak języki ognia, albo przelana w tej wojnie krew.

Podstawę rodzaju botanicznego Canna stanowi 12 gatunków (wg The Plant List z 2016 r.). Występujące w naszych szerokościach geograficznych pacioreczniki pochodzą z krzyżowania międzygatunkowego i są tak zwanymi hybrydami. Większość hybryd wyhodowano w taki sposób, aby możliwie najpełniej zaprezentować wspaniałe kwiaty i podkreślić niepowtarzalny urok tej rośliny.

Pochodzenie odmian paciorecznika

Pierwszy przedstawiciel rodzaju – paciorecznik indyjski (Canna indica) – pojawił się w Europie pod koniec XVI wieku. Wysoka do 3 m roślina z mocnymi, skórzastymi liśćmi i różowymi kwiatami pochodziła z Indii Zachodnich, czyli Karaibów.

Współczesne kanny ogrodowe zostały wyhodowane we Francji i Włoszech w XIX wieku. W 1870 r. Antoine Crozy stworzył pierwszą hybrydę wielkokwiatową ‘Madame Crozy’ o wysokości do 1 m i jasnych, pomarańczowoczerwonych kwiatach. Potem uzyskał ok. 200 mieszańców o wspaniałych kwiatach, podobnych do mieczyków. Otrzymał on przydomek „papa canna”, jako że uważano go za ojca kanny.

W 1890 r. pojawiły się pierwsze odmiany grupy włoskiej paciorecznika. Krzyżując odmiany Crozy z Canna flaccida otrzymano szereg nowych odmian o kwiatach przypominających orchidee. Duże zainteresowanie kannami pojawiło się Anglii, wraz z modą na egzotyczne rośliny. W 1893 r. brytyjskie Królewskie Towarzystwo Ogrodnicze zaprezentowało 45 odmian tej rośliny. W Niemczech w tym okresie stworzono serię odmian karłowych kanny, o wysokości poniżej 1 m. Wszystkie one otrzymały nazwy na cześć autora Wilhelma Pfitzer’a z odpowiednim dodatkiem wyróżniającym, np. Canna ‘Pfitzers Primose Yellow’.

Pierwszy przedstawiciel rodzaju – paciorecznik indyjski (Canna indica) – pojawił się w Europie pod koniec XVI wieku.

W ciągu ponad 200 lat intensywnej selekcji i krzyżówek uzyskano do dzisiaj ponad 1000 różnych odmian paciorecznika. Praktycznie wszystkie pacioreczniki ogrodowe są hybrydami. Kwiaty mają wyraźnie asymetryczne, o wielkości 4-8 cm, zebrane w szczytowy kwiatostan górujący nad liśćmi. Kolorem wyjściowym była czerwień, ale dzisiaj, dzięki pracy selekcjonerów, są do dyspozycji odmiany o kwiatach żółtych, różowych, pomarańczowych. Są też pacioreczniki o kwiatach dwukolorowych, z plamką, a nawet w kropki. Rzadko spotyka się białe odmiany. Owocem jest trójdzielna torebka zawierająca 5 do 25 nasion (rzadko do 75). Nasiona są kuliste, twarde, ciemnobrązowe do prawie czarnych o średnicy od 4 do 10 mm. Podobno zachowują zdolność kiełkowania nawet przez 600 lat.

Czarne „perły” paciorecznika używano do wyrobu korali, a zwłaszcza różańców, a także grzechotek. Stąd pewnie, od „paciorków różańca”, wzięła się polska nazwa kanny.

Kanna paciorecznik - uprawa w ogrodzie

Odmiany kanny - najlepsze do ogrodu

Wszystkie kanny pochodzenia hybrydowego określa się ogólną nazwą paciorecznik ogrodowy (Canna x generalis). Wśród bogactwa wielu setek hybryd rozróżnia się kilka grup, m.in.:

1. Kanny Crozy

Rośliny o wysokości do 1,6 m z niebieskawym nalotem na zielonych albo fioletowych liściach. Ich kwiaty przypominają kształtem mieczyki.

  • ‘Livadia’ – dorasta do 1 m, kwiaty malinowoczerwone, kwiatostany długości 25-30 cm, licie purpurowe, kwitnie od lipca.
  • ‘America’ – wysokość 120-140 cm, kwiaty cynobrowoczerwone o średnicy 12 cm, kwiatostan do 35 cm, liście fioletowe, kwitnie od lipca.
  • ‘President’ – dorasta do 1 m, kwiaty jasnoczerwone, kwiatostany do 30 cm, liście zielone.

2. Kanny liściowe drobnokwiatowe

Dorastają do 3 m, mają duże liście zielone, fioletowe albo fioletowozielone. Kwiaty mają drobne, nie przekraczające 6 cm. Najbardziej znana odmiana z tej grupy, to:

  • ‘Durban’ – kwiaty żółtopomarańczowe, liście różowo-brązowo-żółto-zielone, stanowią prawdziwą ozdobę każdego ogrodu.
  • 'Musaefolia Grande' – liście bardzo duże, ciemnozielone z bordowym brzegiem, kwiaty pomarańczowe.
  • ‘Argentina’ – liście duże, jasnozielone z białym brzegiem, kwiaty pomarańczowe.

3. Kanny storczykowe

Odmiany o wysokości do 2 m z zielonymi albo zielonawofioletowymi liśćmi i kwiatami podobnymi do orchidei. Kwiaty duże (12,5-17,5 cm) o pofalowanych brzegach płatków. Popularne odmiany:

  • ‘Andenken an Pfitzer’ – wysokość 110-140 cm, kwiaty jasnopomarańczowe, kwiatostany do 30 cm.
  • ‘Suevia’ – dorasta do 100 cm, kwiaty cytrynowe, kwiatostan do 12 cm, liście zielone, kwitnie pod koniec lipca.
  • ‘Richard Wallace’ – wysokość ok. 1 m, kwiaty żółte z czerwonymi plamkami, kwiatostan 20-23 cm długości, liście zielone.

4. Kanny włoskie

Odmiany o kwiatach luźnych, z szerokimi płatkami.

  • ‘Austria’ – kwiaty jasnożółte z pomarańczową gardzielą, liście zielone.
  • ‘Roma’ – kwiaty żółte z pomarańczowymi plamami. Liście duże, zielone.
  • ‘Yellow King Humbert’ – kwiaty żółte z czerwonymi plamami. Liście zielone, czasem purpurowe.

5. Kanny karłowe

Szczególnie interesujące są odmiany niewysokie (60-90 cm) oraz miniaturowe (do 50 cm) z dużymi kwiatami.

  • ‘Puck’ – wysokość do 1 m, kwiaty jasnożółte, kwiatostan ok. 12 cm.
  • ‘Alberich’ – kwiaty łososiowoczerwone.
  • ‘Oberon’ – kwiaty pomarańczowe, liście zielone, pokrój rozgałęziony.

6. Kanny wodne

Pacioreczniki są roślinami lądowymi, jednak specjalnie do uprawy w zbiornikach wodnych wyhodowano hybrydy „wodne”. W 1972 r. pojawiły się pierwsze odmiany tych kwiatów wodnych, które mogą zdobić ogród w niecodziennym połączeniu na przykład z liliami wodnymi.

  • Canna Glauca ‘Endeavour’ – dorasta do 1,8 m, kwiaty duże, czerwone. Rośnie w płytkiej wodzie.
  • ‘Erebus’ – liście szarozielone, kwiaty różowe.
  • ‘Ra’ – kwiaty żółte.
  • ‘Taney’ – kwiaty pomarańczowe.
  • ‘Soczi’ – odmiana rosyjska z żółtymi kwiatami.

Różowa odmiana kanny paciorecznika

Uprawa paciorecznika - jak pielęgnować kannę?

Egzotyczne, niezwykle dekoracyjne pacioreczniki są bardzo wrażliwe na chłód. Przyzwyczajone do tropikalnych warunków, nie mają szans na przetrwanie naszej zimy w ogrodzie. A jednocześnie rozwój rośliny od stadium kłącza do bujnego kwitnienia wymaga co najmniej sześciu miesięcy. Skoro więc bezpośrednie wysadzanie kanny do gruntu jest niemożliwe, trzeba umożliwić jej rozpoczęcie okresu wegetacji w ciepłym pomieszczeniu.

1. Sadzenie kanny wczesną wiosną do doniczek

Już w marcu trzeba kłącza tej rośliny oczyścić z ziemi i umieścić w ciepłym i wilgotnym miejscu – w skrzynce z torfem. Kiedy pączki zaczną się budzić, usuwa się podeschnięte części i dzieli kłącza tak, aby każda sadzonka miała przynajmniej jeden-dwa pączki. Sadzonki wysadza się do dużych doniczek wypełnionych ziemią kwiatową na głębokość kilku centymetrów. Jednym z warunków szybkiego wzrostu jest ciepłe podłoże. Temperatura powinna wynosić ok. 25°C. Po pojawieniu się pierwszych liści roślina potrzebuje dobrego oświetlenia. Podłoże w doniczce powinno być lekko wilgotne.

2. Sadzenie kanny w ogrodzie

Jak tylko zniknie niebezpieczeństwo przymrozków, czyli praktycznie dopiero po 15 maja, pacioreczniki można przesiedlić do ogrodu. Trzeba wybrać dla nich dobrze nasłonecznione i osłonięte od wiatru miejsce. W zależności od wielkości, sadzi się je w odległości od siebie nie mniejszej niż 60 cm. Dla stworzenia niewielkiej, szczelnej kurtyny trzeba posadzić rośliny nieco gęściej – 5-7 sztuk na metr kwadratowy. Rozwinięte kanny wysadzone do gruntu w czerwcu, powinny pięknie zakwitnąć już po miesiącu. Ich mocne łodygi kwiatowe nie potrzebują podpór.

3. Sadzenie kanny w oczkach wodnych

Niektóre hybrydy paciorecznika doskonale znoszą zanurzenie w płytkiej wodzie i mogą odgrywać rolę głównego elementu w kompozycji ogrodowego akwenu. Kiedy minie okres wiosennych przymrozków, można ustawić doniczki z roślinami pod wodą. Razem z liliami wodnymi stworzą w ogrodzie niepowtarzalny efekt.

Uprawa kanny paciorecznika na rabatach w ogrodzie

Jak podlewać, nawozić i zimować paciorecznik?

Od początku wzrostu pacioreczniki trzeba podlewać codziennie i zasilać płynnym nawozem raz w tygodniu. Aby kwiaty długo pozostały świeże, należy zwracać uwagę, aby ziemia nie przeschła. Przekwitłe pędy należy usuwać.

Ponieważ kanna nie może zimować w gruncie, trzeba po pierwszych przymrozkach jej kłącza wykopać i umieścić w pojemnikach z torfem albo piaskiem. Powinny zimować w miejscu chłodnym i ciemnym, w temperaturze ok. 10°C. W tym okresie nie powinny jednak całkowicie wyschnąć. W marcu mogą być na nowo posadzone do doniczek.

4,7 (3 opinie)
bardzo dobra!
dobra
średnia
nic specjalnego
słaba