Róże pienne (róża na pniu): odmiany, uprawa

Róże pienne nie tworzą samodzielnej klasy, jak róże wielokwiatowe, czy wielkokwiatowe. Powstają przez okulizację, czyli przeszczepienie pączka liściowego wybranych odmian róż wszystkich klas na podkładkę. Podkładkę stanowi specjalnie wyhodowany pęd dzikiej róży. Wysokość okulizacji określa położenie korony różanego drzewka.

Biorąc pod uwagę wysokość pnia, można róże pienne umownie podzielić na kilka grup:

  • Róże niskopienne – 40-50 cm. Na wysokości około pół metra przeszczepione zostały odmiany róż miniaturowych. Poprzez pewną odległość od powierzchni ziemi zmniejsza się ryzyko zakażenia chorobami grzybowymi przenoszonymi przez glebę, jak na przykład czarna plamistość róży.
  • Róże półpienne – 60-80 cm. Idealne do uprawy w donicach.
  • Róże wysokopienne – 90-110 cm. Klasyczne róże pienne, których korony znajdują na optymalnej wysokości do podziwiania kwiatów i aromatu. Wyprostowane odmiany róż są poza tym przyjazne dla dzieci. Najmłodsi miłośnicy róż nie narażeni na zranienia ostrymi kolcami.
  • Róże pienne zwisłe – 130-150 cm. Na tej wysokości szczepi się zwykle róże pnące albo okrywowe. Szczególnie efektownie wyglądają róże pnące z ich sięgającymi ziemi kaskadami kwiatów.
  • Róże wysokopienne zwisłe ->150 cm. Róże pienne potrafią przemienić najmniejszy nawet ogród w prawdziwy klejnot. Wystarczy mała rabatka, aby zaprezentować na niej różane drzewko. Pełne uroku korony róż piennych tworzą drugie kwitnące piętro w ogrodzie. Mogą być też ozdobą tarasu albo balkonu rosnąc w doniczce.

Róża z odmiany Ingrid Bergman - jest odporna na przemarzanie.
Róża z odmiany Ingrid Bergman - jest odporna na przemarzanie.

Stanowisko dla róży piennej

Róże pienne wymagają takiej samej gleby, jak „normalne” róże. Dobrze rosną na glebie średnio ciężkiej, z zawartością gliny, próchnicy i piasku. Miejsce posadzenia ma dla róż piennych nawet większe znaczenie, niż dla innych. Bardzo źle się czują na stanowisku narażonym na ustawiczne silne wiatry nawet, jeśli mają podporę.

Róże pienne wymagają takiej samej gleby, jak „normalne” róże. Dobrze rosną na glebie średnio ciężkiej, z zawartością gliny, próchnicy i piasku.

Różane drzewka nie powinny też mieć za bliskich sąsiadów mocno rozrastających się konkurentów. Walka z nimi pochłaniałaby zbyt wiele energii. Jeżeli gleba w miejscu przeznaczonym dla róż jest zbita, należy ją spulchnić przynajmniej na metr głębokości. Głęboko rozwinięty system korzeniowy róż nie może napotykać na swojej drodze przeszkód. Żyzna, dobrze przepuszczalna i napowietrzona gleba pozwoli różom piennym pokazać całą swoją urodę.

Różane drzewka nie powinny też mieć za bliskich sąsiadów mocno rozrastających się konkurentów. Walka z nimi pochłaniałaby zbyt wiele energii.

Friesia to bardzo atrakcyjna róża o kwiatach intensywnie żółtych.
Friesia to bardzo atrakcyjna róża o kwiatach intensywnie żółtych.

Przycinanie róż piennych

Róże okulizowane nie na szyi korzeniowej, ale na wysokiej podkładce przycina się, podobnie jak inne róże, w porze wiosennej. Powtarzające kwitnienie róże pienne przycina się podobnie jak róże rabatowe, czy krzewiaste. Aby uzyskać piękny, regularny kształt korony, trzeba pędy odpowiednio skrócić, a potem je korygować.

Róże okulizowane nie na szyi korzeniowej, ale na wysokiej podkładce przycina się, podobnie jak inne róże, w porze wiosennej.

Pewną osobliwością w pielęgnowaniu róż piennych jest konieczność poskramiania dzikich pędów. Jak każda róża okulizowana, także pienna, wypuszcza pędy nie zawsze tam, gdzie powinna. A mianowicie nie tylko powyżej miejsca szczepienia, ale na przykład bezpośrednio od korzeni albo gdzieś z pnia. Te niepożądane pędy należy niezwłocznie usuwać, ponieważ zabierają wodę, światło i składniki pokarmowe róży szlachetnej.

Dobry artykuł? Nie przegap pozostałych

Zamów Newsletter i otrzymuj najnowsze publikacje na swoją skrzynkę.
Porady, ciekawostki, kalendarz ogrodnika.