Porady

Uprawa pięknego krzewu owocowego – jagody kamczackiej

4,8 (10 opinii)
bardzo dobra!
dobra
średnia
nic specjalnego
słaba

W porównaniu z porzeczką albo maliną jagoda kamczacka jest jeszcze mało popularna. Jest to bardzo niesprawiedliwe, ponieważ tak łatwego w uprawie krzewu daleko by szukać.

SuperBorowka

Jagoda kamczacka, a prawidłowo mówiąc – wiciokrzew kamczacki, jest odporna na mróz, praktycznie nie choruje i nie ulega szkodnikom. Może owocować w półcieniu, dojrzewa przed innymi owocami i zawiera mnóstwo witamin i mikroelementów. Pomaga wyleczyć cały pakiet chorób.

Jeśli ktoś nie ma w swoim ogrodzie tej zadziwiającej rośliny, powinien koniecznie posadzić kilka krzewów. Ze względu na zapylanie krzyżowe wiciokrzewu, trzeba posadzić obok siebie kilka krzewów (3-4) najlepiej różnych odmian.

Jagoda kamczacka – co to za roślina?

Jest to odmiana wiciokrzewu sinego (Lonicera caerulea), czyli wiciokrzew kamczacki (Lonicera caerulea L. var. kamtschatica Sevast.). W wieku 7-8 lat osiąga wysokość 1,5-1,8 m i szerokość ok. 2 m. System korzeniowy wychodzi poza obwód korony krzewu na 50-60 cm. Trzeba dodać, że korzenie jagody kamczackiej mogą wnikać w ziemię stosunkowo głęboko. Główna masa korzeni znajduje się na głębokości 50-80 cm.

Może rosnąć w jednym miejscu do 20 lat, chociaż przesadzanie znosi praktycznie w każdym wieku. Zaczynając od trzeciego-czwartego roku z pędów wiciokrzewu zaczyna łuszczyć się długimi paskami kora odsłaniając czerwonawe drewno. Nie należy się tym przerażać, ponieważ jest to po prostu osobliwość wiciokrzewu.

Owocami są pestkowce o ciemnofioletowej barwie, pokryte niebieskim, woskowym nalotem. Zwyczajowo nazywane są „jagodami”.

Pochodzący z Syberii, Kamczatki i Wysp Kurylskich wiciokrzew jest niezwykle odporny na mróz. Drewno i pąki liściowe wytrzymują spadki temperatury do -50°C, pąki kwiatowe i korzenie – do -40°C, a kwiaty i zawiązki owoców do -8°C. Kwitnienie odbywa się w okresie, kiedy średnia dobowa temperatura przekracza 0°C. Dlatego zdąża przekwitnąć przed nadejściem późnych wiosennych przymrozków. U nas kwitnie ta roślina zwykle na początku kwietnia.

Szkółka Tusiński
Owoce zdrowej jagody kamczackiej

Sadzenie jagody kamczackiej - gdzie i kiedy?

Jagoda kamczacka wcześnie kończy okres wegetacyjny i już pod koniec lipca przechodzi w stan spoczynku. Proces wzrostu zostaje zatrzymany. Wszelkie późniejsze zmiany warunków zewnętrznych nie powodują u niej rozwoju śpiących pączków aż do samej wiosny. Tak więc wiciokrzew kamczacki można sadzić w ogrodzie w sierpniu, wrześniu, październiku i nawet do połowy listopada.

Wiosenne sadzenie i przesadzanie wiciokrzewu jest dopuszczalne jedynie metodą przeniesienia z miejsce na miejsce z dużą bryłą ziemi. Bez przewożenia albo sadzenia rośliny z pojemnika. Ale nawet przesadzenie z zachowaniem wszelkich środków ostrożności nie uchroni rośliny przed osłabieniem i przechorowaniem zmiany miejsca. Można to wyjaśnić tym, że jagoda kamczacka budzi się bardzo wczesną wiosną. Już pod koniec marca zaczyna rozwijać pąki i od tego momentu nie należy jej niepokoić.

Wiosenne sadzenie i przesadzanie wiciokrzewu jest dopuszczalne jedynie metodą przeniesienia z miejsce na miejsce z dużą bryłą ziemi.

Miejsce do sadzenia należy wybrać tak, aby krzew przez cały dzień był oświetlony słońcem. Można jagodę posadzić nawet pod drzewami od południowej strony tak, aby padały na nią promienie słońca. Odległość między krzewami powinna wynosić nie mniej niż 1,5 m, ponieważ z czasem rozrosną się dosyć szeroko.

Wiciokrzew ma bardzo kruche gałązki, które łatwo złamać przy nieostrożnym zbiorze owoców. Można je sadzić grupami albo w szeregu wzdłuż płotu. Dobrą sąsiadką dla jagody kamczackiej okazuje się być porzeczka czarna – można je sadzić w jednym rzędzie.

Jagoda kamczacka jest przystosowana do różnych typów gleby i do surowego klimatu, dlatego zalicza się do krzewów bardzo łatwych w uprawie. Oczywiście, z faktu, że może rosnąć w szerokim zakresie kwasowości gleby od pH 4,5 do pH 7,5 oraz w różnym nasłonecznieniu nie wynika, że wszędzie będzie równie dobrze rosnąć i owocować.

Szkółka Pnączy Wędrowski
Jagoda Kamczacka - odmiana Zojka

Co lubi jagoda kamczacka w uprawie?

Wybór miejsca do posadzenia jagody kamczackiej to chyba jedyny problem związany z jej uprawą. Chodzi o to, że ten krzew chciałby mieć jednocześnie miejsce nasłonecznione, ale osłonięte od wiatru i na dodatek wilgotne. Nie jest łatwo spełnić te warunki w każdym ogrodzie, dlatego jagoda kamczacka często bywa sadzona w półcieniu, na przykład wzdłuż płotu jako żywopłot. Rośnie tam dość dobrze, tylko słabo owocuje. Kwasowość gleby powinna być bliska neutralnej (pH 6-7). Jagoda kamczacka lubi wilgoć, to znaczy wymaga podlewania podczas suchej i upalnej pogody, szczególnie wiosną i na początku lata. Lubi też wilgotne powietrze.

Jagoda kamczacka często bywa sadzona w półcieniu, na przykład wzdłuż płotu. Rośnie tam dość dobrze, tylko słabo owocuje.

A czego nie lubi? Zastoju wody i wysokiego poziomu wód gruntowych. W takiej sytuacji mogą gnić jej korzenie. Negatywnie reaguje na kwaśną glebę - zaczynają blednąć liście, spada urodzaj owoców. Zamiast nawozów mineralnych, zdecydowanie woli nawożenie organiczne. Pędów jagody kamczackiej podczas sadzenia nie skraca się ani nie przycina, ponieważ to zatrzyma wzrost i rozwój rośliny.

Pielęgnowanie jagody kamczackiej

Pielęgnacja polega na usuwaniu połamanych albo suchych gałęzi, a także pędów rosnących w głąb krzewu. Najlepiej wykonać ten zabieg w początkach jesieni. Przez pierwsze trzy lata roślina potrzebuje tylko pielenia i regularnego podlewania. Później można zacząć nawożenie krzewów – wiosną i na początku sierpnia. Na początku wegetacji, czyli dosłownie po tym, jak zginie śnieg, należy zastosować zasilanie azotem.

Ale nawet bez tego jagoda kamczacka da zbiór owoców, chociaż poniżej możliwości. A wydajność, w dobrych warunkach, może wynieść nawet 4-6 kg jagód z jednego krzewu. Ta ilość narasta stopniowo i osiąga swoje maksimum w siódmym roku życia. W ciągu 18-20 lat owocowanie zmniejsza się na skutek obumierania niektórych głównych pędów krzewu. Można odmłodzić ten krzew poprzez silne cięcie, ścinając stopniowo, rok po roku, część nieowocujących pędów aż do samego pnia.

Pokrój jagody kamczackiej - uprawa w ogrodzie

Najciekawsze odmiany jagody kamczackiej

W ciągu ostatnich lat wyraźnie wzrosło zainteresowanie jagodą kamczacką zarówno ze strony ogrodników-amatorów, jak i selekcjonerów. Wiele interesujących odmian hodowlanych, czyli kultywarów, wyhodowali rosyjscy ogrodnicy. Do ich głównych zalet należą:

Kilka wybranych odmian jagody kamczackiej:

  • ‘Gołuboje wierietieno’ (błękitne wrzeciono). Krzew niewysoki (do 1 m), korona luźna, okrągła. Owoce duże (długość 2,5-2,7 cm, masa 1-1,5 g). Kształt jagód wrzecionowaty, kolor niebieskofioletowy z mocnym niebieskim nalotem. Smak słodko-kwaśny, przy niedostatku wilgoci może być lekko gorzkawy. Z jednego krzewu – 1,5 kg do 2,5 kg jagód.
  • ‘Bakczarskij wielikan’ (bakczarski olbrzym). Krzew wysoki, do 2 m, z rozłożystą koroną. Jagody imponujących rozmiarów (długość 4-5 cm, masa 1,5-2,5 g). Owoce niesymetryczne, ciemnoniebieskie, z lekkim nalotem. Smak kwaśno-słodki (bardziej słodki, niż kwaśny). Zbiór – 1,5 do 2,5 kg (nawet do 4,5 kg).
  • ‘Zołuszka’ (kopciuszek). Krzew piękny, kompaktowy, do 1 m, z gęstą koroną. Jagody wrzecionowate (długość 1,2-1,7 cm, masa 0,5 – 1,3 g). Kolor ciemnobłękitny z lekkim nalotem. Smak kwaśno-słodki, łagodny, z delikatną nutą poziomki. Zbiór – do 5,5 kg z krzewu.
  • ‘Morena’. Krzew średnio wysoki, 1,5-1,7 m, z regularną owalną koroną. Jagody duże, do 3 cm długości. Kolor błękitny z lekkim nalotem. Smak łagodny, deserowy, bez goryczki. Urodzaj od 1,2 do 2,5 kg.
  • ‘Siniaja ptica’ (niebieski ptak). Krzew do 1,2-1,8 m wysokości. Korona owalna, gęsta, mocna. Jagody wrzecionowate, o długości 1,5-2 cm i masie 0,9-1,2 g. Kolor ciemnoniebieski, z wyraźnym nalotem. Smak delikatny, słodki, z ledwie wyczuwalnym kwaskiem. Urodzaj – 1-2 kg (do 2,5 kg).
  • ‘Amfora’. Krzew do 1,3—1,5 m wysokości z gęstą, okrągłą koroną. Owce w kształcie dzbanka, długości do 2 cm i masie 1,3-3 g. Kolor ciemnoniebieski z nalotem. Smak kwaśno-słodki, z lekką goryczką. Urodzaj do 1-2 kg z krzewu.
  • ‘Leningradskij wielikan’ (leningradzki olbrzym). Wysokość krzewu zależy od warunków i sięga od 1 m do 2,5 m. Korona zwarta, średnio gęsta. Jagody duże o długości 2-3,3 cm i masie 0,7-1,4 g. Kolor ciemnoniebieski z nalotem. Smak słodko-kwaśny, bez goryczki, z intensywnym aromatem. Zbiór jagód z jednego krzewu – 1-3 kg (w korzystnych warunkach do 5 kg).
4,8 (10 opinii)
bardzo dobra!
dobra
średnia
nic specjalnego
słaba